اندازه چهار انگشت از زمين بلند كنند ونشانه‌اى روى آن بگذارند كه اشتباه نشود . وروى قبر آب بپاشند ، وبعد از پاشيدن آب كساني كه حاضرند دستها را بر قبر بگذارند وانگشتها را باز كرده ، در خاك فرو برند ، وهفت مرتبه سوره مباركه انا أنزلناه را بخوانند ، وبراي ميت طلب آمرزش كنند واين دعا را بخوانند : ( ( اللهم جاف الأرض عن جنبيه واصعد إليك روحه ولقه منك رضوانا وأسكن قبره من رحمتك ما تغنيه به عن رحمة من سواك ) ) ( مسأله 638 ) پس از رفتن كساني كه تشييع جنازة كرده‌اند ، مستحب است ولى ميت يا كسى كه از طرف ولى اجازه دارد ، دعاهائى را كه دستور داده شده ، به ميت تلقين كند . ( مسأله 639 ) بعد از دفن ، مستحب است صاحبان عزا را سر سلامتى دهند ولى اگر مدتي گذشته است كه بواسطة سر سلامتى دادن مصيبت يادشان مىآيد ترك آن بهتر است ، ونيز مستحب است تا سه روز براي أهل خانه ميت غذا بفرستند ، وغذا خوردن نزد آنان ودر منزلشان مكروه است . ( مسأله 640 ) مستحب است انسان در مرگ خويشان ، مخصوصا در مرگ فرزند صبر كند . وهر وقت ميت را ياد مىكند إنا لله وإنا إليه راجعون بگويد . وبراي ميت قرآن بخواند ، وسر قبر پدر ومادر از خداوند حاجت بخواهد ، وقبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود . ( مسأله 641 ) جايز نيست انسان در مرگ كسى صورت وبدن خود را بخراشد وسيلى بزند وبه خود آسيب برساند . ( مسأله 642 ) پاركه كردن يقه در مرگ غير پدر وبرادر جايز نيست . واحتياط مستحب آن است كه در مصيبت آنان هم يقه پاره نكند . ( مسأله 643 ) اگر زن در عزاى ميت صورت خود را بخراشد وخونين كند يا موى خود را بكند ، بنابر احتياط مستحب يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را طعام دهد ، ويا بپوشاند . وهمچنين است اگر مرد در مرگ زن يا فرزند يقه يا لباس خود را پاره كند . ( مسأله 644 ) احتياط واجب آنست كه در گريه بر ميت ، صدا را خيلى